Shōhei Ōoka
Biografia
Shōhei Ōoka urodził się w Ushigome, dzielnicy Tokio, 6 marca 1909 roku. Studiował literaturę francuską na Kyoto University.
Interesował się dziełami André Gide’a i Stendhala, tłumaczył ich utwory na język japoński.
W 1944 został powołany do wojska i wysłany na Filipiny; jego oddział został zdziesiątkowany, a Ōoka trafił na wyspę Leyte.
Po powrocie do kraju debiutował w 1946 autobiograficznym opowiadaniem Furyoki. W 1951 opublikował Nobi, powieść opartą na własnych przeżyciach wojennych, która przyniosła mu sławę i Nagrodę Literacką Yomiuri.
W twórczości łączy elementy japońskiego neorealizmu i neoimpresjonizmu, ukazując dramat człowieka uwikłanego w wojnę oraz współczesne problemy społeczne. Tłumaczy Gide’a i Stendhala, a jego prace inspirowały się ich twórczością; napisał także powieść Musashino fujin (Kobieta z Musashino, 1950).
W 1975 został laureatem Nagrody Asahi.